Mersin İdmanyurdu deplasmanda ve kendi sahasında ayrı ayrı görüntü veriyor. Kendi saha ve seyircisinin önünde “ürkek futboluna” bir anlam veremedim…

Oysa Fenerbahçe öyle ahım-şahım bir futbol oynamadı. Kaleci Hakan’ın “uyuduğu” bir anda Özer’in attığı yaklaşık 48 metreden golü, bizleri maçın başında hüzne sürükledi, moral motivasyon takımda biranda yok oldu…

Bundan sonraki dakikalarda başa baş bir oyun sergiledik orta sahada topa daha çok sahip olan taraf Mersin takımıydı. Ancak Mert Nobre’nin olmayışı gol yollarındaki “tıkanıklığı” gözler önüne serdi…

Yani bu takımda ikinci bir santrafor yok…

 Fenerbahçe’nin oyun disiplini mükemmel. Çabuk organize oluyorlar ve oyundan kopmuyorlar. Özer ve Caner mükemmel top oynadılar. Mersin atağında Özer’in çizgiden çıkarttığı top da iyi organize olmanın bir ürünü sanırım…

Mersin takımında ise N’duka mükemmel oynadı, eğer Mert Nobre olsaydı bu maçta yüzde yüz gol atardı düşüncesindeyim…

Mersin İdmanyurdu bu lig de “kolay lokma” olmadığını gösterdi. Daha cesaretli ve tatlı sert futbolu tercih etselerdi sanırım 3 puanın sahibi olurdu. 

Önümüzdeki pazartesi günü, Beşiktaş ile oynayacağız. Bu maçtan muhakkak ders almalıyız. Beşiktaş lig de ne kadar istikrarsız olsa da yinede Beşiktaş…

Kaleci sorunu bu sezon üzeceğe benziyor. Hakan’ın yerine ikinci yarı oyuna giren Seyiç’de hatalı gol yedi…

Teknik direktör Nurullah Sağlam’ın düşüncesini bilmiyorum ancak, bu takıma daha iyi bir “eldiven” daha lazım diyorum ben.

Maçın hakemi Halis Özkahya için de bir şeyler söylemek istiyorum…

Bekir’in elle çevirdiği ceza sahası içerisindeki pozisyon yüzde yüz penaltıydı. Nedense bize çaldığı düdükler ile Fenerbahçe’ye çaldığı düdükler son derece farklı idi. Bu hissedilir cinstendi. Hakemlerimizin sezon başında böyle formsuz olması, beni ileriki haftalar da negatif bir düşünceye sevk ediyor.