Siyaset biliminde seçmen tercihleri diye bir konu vardır. Birçok bilim insanı bu konuyu ele almış ve farkı kategoriler altında sınıflandırmıştır. Ancak ben Türkiye’de işlerin biraz farklı olduğu düşüncesindeyim. Türk seçmeni ve bu seçmenlerin reaksiyonları hakkında yaptığım gözlemler beni çok şaşırtmıştır. Benim Türkiye’deki sınıflandırmam biraz farklı, bu yazımda “hizmete oy vermeyen” seçmen grubunu ele aldım.

İşte birkaç örnek;

Geçenlerde bir uçak yolculuğumda yanıma bir ilimizin önde gelen ahalilerinden biri oturdu. Konu döndü dolaştı bu hükümet döneminde iline yapılan yatırımlara geldi. Beyefendi anlattı da anlattı ilin aynı zamanda bakan olan milletvekilinin iline yaptığı yatırımları ve hatta iddia etti “tarihinde böyle bir hizmet görmedi” diye. Ben de e o zaman bu seçimlerde de oyunuz belli dedim. Cevap: Yok ablacım bizim oyumuz yıllardan beri aynıdır.

İkiz yeğenlerimin hasreti ile bir ilimizi çok sık ziyaret ederim. Belki sadece benim bulunduğum yerdedir ama caddelerin kenarlarında çöpler, birbirine karışan kaldırım taşları. Bir topluluğun içine girince sorarım hemen; bu şehre yakışıyor mu? Nasıl sesinizi çıkarmıyorsunuz?. En çok aldığım cevap kalıplaşmış bir şekilde belediyeye hükümet ödenek vermiyor şeklindedir. Üzülürüm bu cevaba; neden kimse belediyelerin kazançlarını dikkate almaz, araştırmaz diye. Diğer bir cevap ise çöp içinde yaşarız ama yine de ideolojimizden vazgeçmeyizdir. O ilimizde zevkle seyrettiğim ihtişamlı Atatürk rölyefi vardır; ancak o rölyefide Atam’ın yüzü gecekondu cennetine dönüktür, acaba Atam bize emanet ettiği ülkemizi 2000li yıllarda o şekilde göreceğini düşünmüş müydü hiç?

Ben Egeliyim, rahmetli dedem de ideolojisinin peşinden gidenlerdi. Yıllarca aynı partiye oy verdi. Ama bizim Gümüşlük’e yıllarca hizmet gelmedi, kışın gelenler orada bir yerleşim merkezi olduğunu bile bilemezlerdi, karanlığa terkedilmişti. Ne tarihi ile ilgilenen vardı, ne turizmi ile… Sadece Yunanlılar gelirdi, önemserdi, tarihlerine sahip çıkardı!. (mevcut belediye başkanı, DP’li, Mehmet TİRE’nin hizmetleri ile canlandı Gümüşlük, bunu ifade etmeden geçemiycem)

Bir başka ilimizin ziyaretinde bir tanıdıkları ziyaret ettim, az gittik, uz gittik tepe tepe düz gittik ama gittik çünkü yol vardı. Söyleme ihtiyacı duydum, ben turizm merkezi Bodrum’luyum bizde böyle yol yok dedim. Demez olsaydım, neler neler duydum, yolu getirenlere; lanetler…Farkettim ki bu insanlar yolu önemsemiyor. Sonra düşündüm de onun benim gibi sabah işe yetişmek gibi bir derdi yok ki ne yapsın yolu? Benim derdim o, işe gitmek zorunda kalıp Eskişehir yolunda kelle koltukta karda kayan servisin içinde evine ulaşmak!

Seçimler yaklaşıyor… Milletvekili adayları ne vaat edecek bilmiyorum, ama yukarıda sadece üç örneğini verdiğim (çarpıcı olduğu için bunları verdim, bunları 100 ile çarpalım) vatandaş grubu, benim derin gözlemlerime göre hizmete oy vermiyor. Bu durum aslında Türk siyasi tarihine bakıldığında biraz şaşırtıcı bir durum çünkü tarihimizde aşağıdan gelen bir devrim, hareket yok. O zaman da aklıma şu geliyor; biraz önceden beri ifade ettiğim şey gerçekten “ideoloji” mi, yoksa “gelenek” mi?

Benim derdim; geleneklerinizi değiştirin, hizmete oy verin, zaten sizin ideoloji dediğiniz 21. Yüzyılın dünyasında yok olup gitti iddialarında bulunmak değil. Benim derdim, seçim meydanlarında oy toplayamaya çalışacak, bu ülkeyi yönetmeye talip olanlarla!. Siz de bu geleneklerden arının, yönetim işinin profesyonel bir şey olduğunun farkına varıp halkın gelenekleri ya da zaten yapmakla mecbur olduğunuz hizmet üzerinden değil de, yapmayı planladığınız faaliyetlerinizden, ülkemizi daha aydınlık ve demokratik günlere nasıl kavuşturacağınızdan bahsedin…

Varolduğu iddia edilen kutuplaşma ancak bu şekilde çözülebilir en önemlisi vatandaş ancak bu şekilde mutlu olabilir…

“Hediyeye oy veren! Seçmen kitlesi” konulu diğer yazımda görüşmek üzere…