Yine kavgalarla, ölümlerle acılarla dolu bir yılı geride bırakıyoruz. Her yıl umut ediyoruz gelecek yıl mutluluk, huzur, barış ve sağlıkla dolu olsun diye...

Birbirimize kartlar yazıyoruz mutlu yıllar diye smsler atıyoruz biraz daha cafcaflı cümlelerle süsleyip...

Ama ana tema hep aynı "mutlu bir yıl"

Ne yazık ki her gelen yeni yıl bir öncekini aratır hale geldi. Yeni yılı ümitle beklerken geçmişe duyduğumuz özlem gitgide artıyor.

Dile kolay 2011 yılına giriyoruz. 11 yıl önce milenyuma giriyoruz diye çılgınlarca kutlama yapmıştık. Üzerinden 11 yıl geçmiş...

Zaman çok hızlı geçiyor ve dönüp baktığımızda o hiç bitmeyecekmiÅŸ gibi gelen saatler, günler aylar ve yıllar bir nefeslik anı olarak gelebiliyor aklımıza. 

Ne zaman liseden mezun oldum? 

Ne zaman üniversiteyi kazandım da Emin Özdemir, Ahmet Taner Kışlalı, Oya Tokgöz, Aysel Aziz, Sezer Akarcalı gibi deÄŸerli hocalardan gazeteciliÄŸi öğrendim. 

Ne zaman "kulis kafe"de O'nunla karşılaşıp, aşık oldum da daha fakülte 2. sınıftayken "Birlikte yaÅŸlanacağım adam bu olmalı!" dedim. 

Ne zaman evlendim? Ne zaman O beyaz gelinlikle o günün prensesi ben oldum...

Ne zaman özlemle beklediğim, hiç kavuşamayacağım zannettiğim, hayatımın anlamı Burcu Irmak'ım girdi hayatıma.

Ve ne zaman yoÄŸun bakımlarda kapısında beklediÄŸim, ÅŸimdiyse  küçük canavarım dediÄŸim minik kızımı; Naz YaÄŸmur'umu aldım kucağıma...

Ne zaman ?

Ve daha ben okuldaki yılbaşı partisine nasıl gittiğimi hatırlarken, bu sabah büyük kızımı pamuk prenses kostümüyle okuluna gönderdim.

Zaman o kadar çabuk geçiyor ki...

Geriye asla alamayacağım ve almak da istemediğim, yerine koyamayacağım, uzatamayacağım en büyük hazine "zaman"

2010 acı tatlı geride kalıyor...

ve bana iki kelimelik bir dilek kalıyor, sizlere iletmem gereken...

"MUTLU YILLAR"